Get Adobe Flash player
Please update your Flash Player to view content.

List OO. Franciszkanów zapowiadający nawiedzenie figury Matki Bożej Fatimskiej w parafii - do odczytania w niedzielę poprzedzającą peregrynację w danej parafii


Bądź pozdrowiona, Pani, święta Królowo, święta Boża Rodzicielko, Maryjo, która jesteś Dziewicą, uczynioną Kościołem i wybraną przez najświętszego Ojca z nieba, Ciebie On uświęcił z najświętszym, umiłowanym Synem swoim i Duchem Świętym, Pocieszycielem, w Tobie była i jest wszelka pełnia łaski i wszelkie dobro.

 

1. Matka mojego Pana przychodzi do mnie

Słowami modlitwy św. Franciszka z Asyżu, darzącego tkliwą, szczególną miłością Najświętszą Maryję Pannę, zwracamy się do Was, Drodzy Parafianie. 18 października 2014 roku rozpoczęła się na Ziemi Świdnickiej peregrynacja Wizerunku Matki Bożej przywiezionego z Fatimy. Figura Maryi, uroczyście poświęcona podczas międzynarodowej mszy w dniu 12 października, przebywa już pośród nas! Pozostanie z nami aż do 2017 roku, do setnej rocznicy objawień fatimskich. Włączeni zatem zostaliśmy w błogosławiony czas nawiedzenia naszej ziemi przez Matkę Jezusa Chrystusa. Wraz z Nią zamierzamy umacniać naszą wiarę, nadzieję i miłość oraz wyśpiewywać Bogu hymn uwielbienia za wielkie rzeczy, które czyni z pokolenia na pokolenie mieszkańcom tej ziemi. Sanktuaria Ziemi Świdnickiej dowodzą trwałego związku jej mieszkańców z Chrystusem i Jego Matką. Wambierzyce, Bardo, Góra Igliczna… – to ważne na mapie regionu miejsca kultu maryjnego. Pomimo jednak umiłowania Kościoła często lekceważymy prawdę Ewangelii, zapominając o potrzebie wierności chrześcijaństwu, jak i wdzięczności względem Boga za otrzymywane dary.

2. Przyszłam was prosić…

Takimi słowami zwróciła się do trojga dzieci Piękna Pani w Fatimie, podczas pierwszego z sześciu kolejnych objawień, mającego miejsce 13 maja 1917 r. Maryja, powierzając dzieciom trzy tajemnice, wezwała ludzkość do nawrócenia, pokuty i modlitwy. Istotą fatimskiego przesłania było przypomnienie ludzkości przesłania Ewangelii Jezusa Chrystusa, które możemy streścić w słowach: Bóg poszukuje człowieka, czeka na jego powroty, pragnie go ocalić i zbawić. Ewangeliczne wołanie z Fatimy dotyczyło nie tylko pastuszków fatimskich, Łucji, Hiacynty i Franciszka, ale zostało skierowane również do kolejnych pokoleń: „Czy chcecie ofiarować się Bogu, by znosić wszelkie cierpienia, które On zechce na was zesłać w akcie zadośćuczynienia za grzechy, przez które jest obrażany, i jako błaganie o nawrócenie grzeszników?” (Pamiętniki Siostry Łucji, I, 162). Maryja przychodzi do nas, gdyż pragnie usłyszeć odpowiedź na pytanie, czy chcemy ofiarować się Bogu. Tak wyraża swoją troskę o człowieka, gdyż nigdy nie był Jej obojętny los ludzkości. Choć dziś jest szczęśliwa i przeżywa tajemnicę swojego wyniesienia, to nie zapomina o nas, pozostając wierna poleceniu swojego Syna Jezusa Chrystusa: Niewiasto, oto syn twój. Dlatego nadal spełnia wobec nas rolę strażniczki zbawienia. Jej objawienia w La Salette, w Lourdes, w Fatimie dobitnie o tym świadczą, a miliony pielgrzymów przesuwających paciorki swoich różańców w tych szczególnych miejscach dają pozytywną odpowiedź na maryjne wezwanie do nawrócenia, pokuty i modlitwy. Maryja jako ratunek dla świata wskazuje zjednoczenie we wspólnej modlitwie różańcowej. Potrzebę i moc tej modlitwy św. Jan Paweł II wyjaśniał w słowach: „Wezwanie do pokuty łączy się, jak zawsze, z wezwaniem do modlitwy. Zgodnie z tradycją wielu wieków Matka Boża Fatimska wskazuje na różaniec, który słusznie określa się mianem modlitwy Maryi, w której czuje się Ona z nami w szczególny sposób zjednoczona. Ona sama modli się z nami. Modlitwa różańcowa obejmuje problemy Kościoła, Stolicy św. Piotra, problemy całego świata. Pamiętamy w niej również o grzesznikach, modląc się, by mogli dostąpić nawrócenia i zbawienia” (Homilia Ojca świętego Jana Pawła II z 13 maja 1982 roku wygłoszona w Fatimie).

Bracia i Siostry! Będziemy świadkami Matki przychodzącej i wołającej o nawrócenie, pokutę i modlitwę. Na nowo działanie łaski Bożej przejdzie przez tę ziemię. Warto to zauważyć, docenić, przemyśleć, a przede wszystkim samemu się tej łasce poddać. Przychodząca do nas wraz z Maryją na nowo łaska spotkania winna być przez nas należycie wykorzystana, gdyż nierozsądnie byłoby ją zmarnować.

3. Posługa franciszkańska

Na zaproszenie Księży Biskupów i duchowieństwa dzieło peregrynacyjne i opieka nad Wizerunkiem Fatimskim zostały powierzone kaznodziejom krakowskiej prowincji franciszkanów. Podejmując ochotnie i odpowiedzialnie to zadanie, uświadamiamy sobie, że nasz pobyt wśród Was nie będzie jedynie obecnością, lecz ma być przede wszystkim chrześcijańskim, zakonnym i kapłańskim świadectwem. Franciszkanie od wieków wrośli w kulturę i społeczeństwo naszej Ojczyzny. Bracia Mniejsi, przybywszy w XIII wieku do Wrocławia i Krakowa, stali się najbardziej prężnym i ekspansywnym zakonem tamtego czasu. Ruch franciszkański wydał wybitnych synów i córki Kościoła i Ojczyzny, a synowie św. Franciszka dali się poznać jako wychowawcy młodzieży, zaufani doradcy królewscy, spowiednicy, wykładowcy akademiccy i kaznodzieje. Warto tu wspomnieć choćby bł. Salomeę i bł. Jolantę – córki dworów piastowskich, parę królewską Władysława Jagiełłę i św. Jadwigę, bł. Anielę Salawę – wzrastających w duchowości św. Franciszka. Święty Maksymilian Maria Kolbe, który w Auschwitz oddał życie za ojca rodziny, w dniu 16 października 1917 roku – przypomnijmy – roku objawień fatimskich, zaledwie w trzy dni po ostatnim zjawieniu Maryi, wraz z innymi franciszkanami założył w Rzymie Rycerstwo Niepokalanej, którego głównym celem jest szerzenie czci Maryi Niepokalanej.

4. Spodziewane owoce peregrynacji

Czas nawiedzenia Matki Bożej Fatimskiej staje się szansą doświadczenia mocy Bożej dla wszystkich ludzi dobrej woli. Pięknie wyraził to św. Jan Paweł II, stwierdzając, że Fatima „pomaga nam (…) zobaczyć rękę Boga, naszego opatrznościowego Przewodnika i współczującego Ojca”. Pomaga nam uchwycić się „ręki Boga” i wraz z Maryją pielgrzymować bezpiecznie przez dzieje historii. W Fatimie Matka Boża zaprosiła nas wszystkich do kultywowania tego, co papież Benedykt XVI nazywał „wewnętrzną czujnością serca”, a co gubimy z powodu trosk wypełniających naszą codzienność. Niech czas odwiedzin parafii przez najukochańszą z Matek pomoże nam doświadczać niezwykłych „przejawów matczynej miłości Maryi”. Niech to Fatimskie Nawiedzenie naszej diecezji stanie się wielką modlitwą o łaskę autentycznej wiary, niech zachęci do lepszego zrozumienia orędzia płynącego z Ewangelii. Mamy nadzieję, że pielgrzymowanie Wizerunku Fatimskiego zaowocuje nie tylko powszechnym zawierzeniem Niepokalanemu Sercu Maryi, lecz również ożywieniem ruchów i stowarzyszeń maryjnych, praktykowaniem codziennej modlitwy różańcowej, nabożeństwem pierwszych sobót miesiąca, zaangażowaniem wielu rodzin w Apostolstwo Rodzin Fatimskich, wyrażającym się zobowiązaniem do wspólnej modlitwy. Zwracamy się do osób konsekrowanych i kapłanów, by wspierali modlitwą różańcową dzieło peregrynacyjne i wymadlali liczne i głębokie nawrócenia. Prosimy rodziny, osoby starsze, chore i samotne o ofiarowywanie swoich cierpień w intencji pokoju na świecie, a dzieci i młodzież o otwarcie na prawdziwe piękno Boże.

Bracia i Siostry! Gorąco zapraszamy Was do uczestnictwa w tych wydarzeniach, polecając się Waszej modlitewnej pamięci.

Z franciszkańskim pozdrowieniem „Pokój i Dobro” - Ojcowie kustosze figury Matki Bożej Fatimskiej.

Służba Liturgiczna

Strona WWW
w przygotowaniu


GONG
 

diecezjalny informator
Służby Liturgicznej


 

Katedra Świdnicka

Newsletter

Szukaj

 

Copyright © 2011. All Rights Reserved.

CPR certification onlineCPR certification online